Wie we moeten worden.

Ik ontwikkel een theaterstuk. Langzaam, maar gestaag. Het heet Wie we moeten worden.

Over de prestatiemaatschappij en de zin van het leven. Over de vraag wat er écht toe doet, in the end. En over de vraag of je het leven als het ware mis kunt lopen.

Over de laatste brievenwisseling die ik had met mijn vader. En wat we daar volgens mij allemaal van kunnen leren.

Ik deelde eerdere versies bij The Spirit of Amsterdam en met leiders van de Burning Man-community. Steeds pel ik er lagen vanaf. Wat overblijft is rauwer, emotioneler en urgenter.

Je zou het spiritualiteitvoor nuchtere mensen kunnen noemen.