Prestatie volgt waardigheid.

Vroeger dacht ik dat ik in de reclame zat. In werkelijkheid zat ik in de zelfexpressie, maar daar kwam ik later pas achter.

Gaandeweg mijn carrière merkte ik hoe groot het verschil is tussen mensen die maar wat zeggen om iets te verkopen en mensen die tot hun tenen verbonden zijn met wie ze zijn en wat ze doen. Inmiddels durf ik te zeggen dat het uiteindelijk daarom gaat. Om verbinding: met jezelf, met anderen en met je omgeving.

Bijna elke vraag die ik in mijn huidige werk tegenkom over cultuur, betrokkenheid of leiderschap komt uiteindelijk daarop neer. Dat is wat ik zo erg vind aan bullshit. Het haalt je uit verbinding. Het vervreemdt je van jezelf. Mensen voelen dat. Organisaties voelen dat ook.

We kunnen herstellen wat uit verbinding raakte door geveinsde idealen of geleende ambitie. Breken met het verhaal dat we grootse beloften moeten doen om gezien te worden, of moeten presteren om onze waarde te bewijzen.

Prestatie volgt waardigheid.Niet andersom.

Je bent geen human resource, consument, werknemer, merk of project. We zijn sterfelijk, relationeel, onwaarschijnlijk, zoekend, verantwoordelijk en bovenal betekenisgevend. We doen ertoe.

Dat is waarom we onszelf moeten blijven verbinden met wie we zijn en wat we doen. Om te blijven onderzoeken wat van betekenis is. En wat bullshit. Niet alleen in onze organisaties, maar vooral ook in onszelf.