Ik opende als keynote-spreker het jaarlijkse weekend van Mensa Nederland. Het thema? Geld. ‘Wat weet jij nou van geld?’, zei mijn innerlijke criticaster tijdens het voorbereiden van mijn lezing.
En, belangrijker: hoe ga je een zaal vol met de top twee procent slimste mensen van Nederland langer dan een uur aangehaakt houden met iets waar je weinig over weet? Misschien ken je dit soort momenten van wanhoop wanneer je iets creatiefs moet leveren. Een werk van zelfexpressie waarvan je weet dat je er, in dit geval vrij publiekelijk, op beoordeeld gaat worden.
Ik ben geen econoom en ik weet weinig van geld.Ik weet wél iets van zingeving.
Met die bekentenis opende ik de avond. Wat volgde was een interactief uur over de donkere driehoek van geld, macht en reclame. Over een collectieve verslaving aan de toekomst en geld als verdovend middel. En over hoe geld logischerwijs in het verlengde van zin zou moeten bestaan, maar in de praktijk juist vaak vervreemdt.
Het mooie aan zingeving is dat je bijna alles door die bril kunt beschouwen. Werk. Relaties. Geluk. Liefde. Die beschouwing brengt je al snel naar een verbindend verhaal dat over iedereen gaat. Dat werkte dus óók voor het thema geld.
Niet veel later werd ik gevraagd een lezing te geven over de effecten van AI op relatiekwaliteit in de zorg. Ik wist twee dingen zeker: er zou tijdens de voorbereiding een moment van wanhoop komen, en het resultaat zou een verhaal zijn dat mensen aangaat. Omdat mijn verhalen gaan over wat mensen mens maakt.