Geen geldsom is het verlies van vertrouwen waard.

Ik luister naar Maureen, expert in crisismanagement, en denk: wat een verstandige vrouw. Ze heeft het over beeldvorming. Over crises. Over dat niets zeggen géén optie is. Nooit.

Ze zegt ook: neem je eigen normen en waarden mee in een opdracht. En als die botsen met die van je opdrachtgever, loop dan weg.

Geen geldsom is het verlies van vertrouwen waard.Andersom is dat trouwens wél zo:vertrouwen is het verlies van geld waard.

Daarom bestaat er een hele industrie van mensen zoals Maureen en ik. Mensen die betaald worden om aan vertrouwen te werken. Als ik daar een stapje afstand van neem, verbaast me dat soms. Dat er mensen nodig zijn om organisaties te vertellen dat empathie, betrouwbaarheid, openheid en eerlijkheid belangrijk zijn. Of eigenlijk: dat we functionarissen opnieuw moeten leren om mens te zijn.

We leven in een tijd waarin mensen zoeken naar het menselijke. En dat botst. Met juridische kaders. Met strategieën. Met regels die we ooit bedachten om alles beheersbaar te maken.

In naam van de organisatie hebben we de menselijkheid vaak weggemanaged. De prijs daarvan is niet te overzien. Dat noem ik een échte crisis.

Betrouwbaarheid begint bij het zien van de mens.En pas daarna bij de organisatie.