Loopjongen of vertrouwensbemiddelaar?
 

Dit is een oproep aan iedereen die zichzelf communicatieprofessional noemt. Om stil te staan bij de betekenis van het vak 'communicatie', en opnieuw invulling te geven aan wat inmiddels een containerbegrip is geworden.

Stelling: communicatie gaat vandaag de dag vooral over de vorm, en niet over functie. Daarmee wordt het communicatielabel op velerlei diensten geplakt; van tekstschrijven tot SEO en van PR advies tot grafische vormgeving. Door alles voor iedereen te willen zijn is het tegelijkertijd niks. Het communicatievak kampt met een marketingprobleem.

Dit komt omdat communicatieprofessionals zich doorgaans opstellen als boodschapper van een hogere macht; zij het baas of klant. En daarmee positioneren ze hun middelen als spreekbuis van de opdrachtgever zonder zelf stelling te nemen over het waarom en waartoe van communicatie zelf.

Geen wonder dat de communicatieprofessional vaak wordt weggezet als spreekbuis van hun broodheer. Een loopjongen (of -meisje) van de boodschap tussen zender en ontvanger is nou eenmaal geen gesprekspartner. Laat staan een geloofwaardige bron.

Communicatie betekent delen; niet zenden. Laten we de oorsprong van het woord als inspiratiebron gebruiken om het communicatievak weer van betekenis te voorzien. Communicatie is het nastreven van een grotere gemeenschappelijkheid op basis van vertrouwen. Dat betekent dat de communicatieprofessional altijd twee klanten heeft: zender én ontvanger. Ongeacht wie er opdracht geeft.

Dit is een oproep aan iedereen die zichzelf communicatieprofessional noemt. Laten we werken aan vertrouwen door ons te gaan bemoeien met de intentie in plaats van alleen het kanaal. Dan kunnen we de discipline misschien verheffen van lijndienst tot vertrouwensbemiddeling. Dat is in tijden van fake news heel betekenisvol.

Méér van dit? Direct in je inbox? Dat kan.